Tunggu kaba main bowling dengan kawan2 dia. Agak bosan. Tapi aku ikutkan aje. Diorang ajak aku main bowling. Tapi hati ni malas aje. Hati yang tenang tiba2 berkocak hebat. Kalau difikirkan memang rasa penat. Tapi aku cuba mengikhlaskan hati mengharap redha dariNya. Sebenarnya apa pun masalah ada jalan penyelesaian. Jugak lasti ada tolak ansur dan budi bicara. Bila pihak atas tak pernah tahu apa yang anak biah dia buat, inilah akibatnya. Diberi alasan waktu mengajar aku sikit. Memang la sikit sebab aku nak kena uruskan program PSS. Masa aku sendiei pun aku korbankan. Tapi aku tak kisah pun. Paling penting aku enjoy dengan apa yang aku buat. Dan aku masih bertatih2 buat yang terbaik untuk kerja yang diamanahkan kepada aku.
Aku takut sangat kalau tak mampu nak buat yang terbaik. Aku jadikan suamiku idola. Dialah yang terbaik di mataku. Walaupun urusan rumahtangga dia todak seberapa, tapi kalau diberikan kerja, dia akan buat sehabis baik. Itu yang aku cuba ikut.







0 comments:
Post a Comment